Where Craft Meets Art: in gesprek met filmmaker Marc Haers over zijn portret van Liam Maher

Met Where Craft Meets Art zet Sigma Benelux makers centraal die vakmanschap, creativiteit en een eigen visie samenbrengen. In de eerste aflevering staat Liam Maher centraal: voormalig fashion designer voor onder meer DENHAM en ECCO, en inmiddels creative director van zijn eigen label LM.RT. De film, gemaakt door filmmaker en fotograaf Marc Haers, is veel meer dan een stijlvol portret van een ontwerper. Het is een intieme blik op de mens achter het werk.

Voor Marc was dit project bovendien een bijzondere creatieve mijlpaal. Hij filmde met de Sigma fp en fotografeerde met de Sigma fp L. We spraken hem over vertrouwen, techniek, vakmanschap en waarom een goed portret altijd verder gaat dan alleen beeld.

“Ik documenteer mensen, niet alleen hun werk”

Marc, wat was voor jou de kern van dit project met Liam Maher?
“Voor mij ging het nooit alleen om kleding of design. Wat mij interesseert, is de persoon achter het werk. Liam heeft natuurlijk een indrukwekkend cv, maar dat is niet het spannendste aan hem. Ik wilde niet opnieuw het bekende verhaal vertellen. Ik wilde laten zien wie hij is, onder al die lagen van expertise, referenties en ervaring. Dat is ook wat je in de film ziet: niet alleen een maker, maar een mens.”

Die benadering maakt de film voelbaar persoonlijk. Marc kent Liam al meer dan tien jaar en gebruikte die vertrouwensband niet om een veilige, voorspelbare film te maken, maar juist om dieper te graven. Niet naar de ‘wat’ en de ‘hoe’, maar naar de ‘waarom’.

Waarom is die ‘waarom’ zo belangrijk voor jou?
“Omdat daar alles begint. Je kunt iemand vragen wat hij maakt of hoe hij werkt, maar pas als je vraagt waarom hij doet wat hij doet, kom je bij de kern. Dan ontstaat er iets echts. Dan ga je niet langer een functie of een titel filmen, maar een innerlijke wereld.”

Vertrouwen als basis voor een eerlijk portret

In het gesprek komt steeds opnieuw één woord terug: veiligheid. Volgens Marc ontstaat een goed portret pas wanneer iemand zich veilig genoeg voelt om zichzelf echt te laten zien.

Is dat voor jou de essentie van een goed interview?
“Absoluut. Alles hangt af van vertrouwen. Daarom wil ik iemand altijd eerst ontmoeten, praten, voelen hoe iemand beweegt, waar iemand op aangaat, waar het schuurt. Als die veiligheid er niet is, krijg je een versie van iemand. Maar niet de waarheid. En juist die waarheid wilde ik bij Liam laten zien.”
Dat zie je terug in de film. Liam spreekt openhartig over zijn liefde voor materiaal, gereedschap, imperfectie en het creatieve proces. Maar wat de film bijzonder maakt, is dat er ook kwetsbaarheid zichtbaar wordt. Niet geforceerd, niet sensationeel, maar menselijk.

Kun je kwetsbaarheid sturen?
“Nee, nooit. Je kunt alleen de omstandigheden creëren waarin het mag ontstaan. Ik forceer niks. Ik ben oprecht nieuwsgierig naar mensen. Als iemand voelt dat je echt luistert, en dat je niet op zoek bent naar een quote maar naar de mens, dan gebeurt er iets. Dan laat iemand zichzelf zien.” 

Eén man, één camera, één lamp

Naast de inhoudelijke kant van het project was er ook de technische uitdaging. Marc maakte de film grotendeels alleen; interview, b-roll, campagnebeelden en fotografie. Een intensief proces, in korte tijd gerealiseerd.

Hoe heb je deze productie aangepakt?
“Het was behoorlijk run and gun. Ik kwam de avond van tevoren aan, had eerst een lang gesprek met Liam, en draaide daarna drie interviews op drie verschillende locaties. In de nacht ben ik de dialoog gaan editen, de volgende ochtend maakte ik de shotlist voor de b-roll, en daarna hebben we de filmbeelden en campagnefotografie geschoten. Alles zat heel compact op elkaar.”

Juist in die compacte manier van werken zat volgens Marc ook de kracht van het project. Klein, direct en zonder overbodige ruis.

Wat maakte de Sigma fp en fp L voor jou hierin zo belangrijk?
“De flexibiliteit. Echt. En de kwaliteit van het beeld natuurlijk. Maar vooral dat ik met weinig middelen heel veel vrijheid had. Eén camera, één lamp, één man. Dat voelde voor mij bijna als de essentie van vakmanschap. Gewoon met het juiste gereedschap precies kunnen maken wat je voor ogen hebt.”

Voor de interviews gebruikte Marc onder meer de Sigma 50mm F1.2 DG DN | Art, een keuze die hem hielp om zowel nabijheid als zachtheid in beeld te brengen. Die combinatie van compacte set-up en hoge beeldkwaliteit gaf hem precies wat hij nodig had, de ruimte om intuïtief te werken.

Wat opvalt in Marc’s verhaal, is dat techniek voor hem nooit een doel op zich is. Apparatuur moet niet domineren, maar ondersteunen. Pas dan ontstaat ruimte voor echte creativiteit.

Wat betekent vakmanschap voor jou?
“Vakmanschap zit voor mij in het ontleden van wat je nodig hebt om iets eerlijk te maken. Niet groter maken dan het is. Gewoon kijken; wie heb ik voor me, wat wil ik vertellen, en welk gereedschap heb ik nodig om dat zo goed mogelijk vast te leggen? Bij dit project viel alles samen. De techniek stond volledig in dienst van het gevoel.”

Dat maakte deze productie voor Marc ook persoonlijk belangrijk. Het werd voor hem een moment waarop verschillende kanten van zijn werk samenkwamen; portret, film, intuïtie, techniek en storytelling.

Was dit project ook een soort doorbraak voor jezelf?
“Ja, absoluut. Ik wist ergens wel dat ik dit in me had, maar dit was de eerste keer dat alles samenkwam op een manier waarvan ik dacht; ja, dit klopt. Zowel inhoudelijk als visueel.”

Meer dan een film over vakmanschap

Wat Where Craft Meets Art uiteindelijk zo sterk maakt, is dat het niet blijft hangen in een verhaal over producten, processen of esthetiek. Het is een film over aandacht. Over kijken. Over voelen wanneer iemand echt zichtbaar wordt.

In Liam Maher vond Marc niet alleen een interessant onderwerp, maar ook iemand bij wie zijn manier van werken volledig tot zijn recht kwam. En juist daarin ligt de verbinding met Sigma; in de overtuiging dat echt vakmanschap ontstaat wanneer techniek, vertrouwen en visie samenkomen.

Met deze eerste aflevering laat Where Craft Meets Art zien dat achter ieder sterk beeld niet alleen een camera of een lens schuilgaat, maar vooral een mens die bereid is écht te kijken.