Fotograaf Zsófia Bodnár over de Sigma BF en haar creatieve band met kunstenaar Tessa de Rijk

Binnen de serie Where Craft Meets Art zet Sigma Benelux makers centraal die vakmanschap, creativiteit en een eigen visie samenbrengen. In de nieuwste aflevering volgen we kunstenaar Tessa de Rijk in haar atelier in Amsterdam-Noord. Marc Haers draaide de video, Zsófia Bodnár verzorgde de fotografie. Dat deed ze met de Sigma BF.   

Voor Zsófia is fotografie meer dan het vastleggen van een persoon of een object. Ze wil verhalen vertellen, de sfeer van een ruimte voelbaar maken en laten zien hoe een maker leeft en werkt. De Sigma BF blijkt daarbij verrassend goed aan te sluiten op haar manier van werken.

“Wat mij vooral aanspreekt is de eenvoud van de camera”

Je gebruikt de Sigma BF inmiddels al geruime tijd naast je Nikon-uitrusting. Hoe bevalt de camera voor professionele opdrachten?
“Toen ik de BF voor het eerst gebruikte, dacht ik eerlijk gezegd dat ik de zoeker zou missen. Dat is ook wat je vaak hoort van andere fotografen. Maar ik ben er eigenlijk heel snel aan gewend geraakt.

Wat mij vooral aanspreekt, is de eenvoud van de camera. Veel camera's bieden ontzettend veel mogelijkheden, maar ik houd niet van complexe systemen. Bij de BF staat eenvoud centraal. Dat geeft mij meer vrijheid om me te concentreren op wat belangrijk is: het onderwerp en het beeld dat ik wil maken."

Toch wordt de BF nog vaak gezien als een camera voor liefhebbers van design en minder als een camera voor puur professioneel gebruik. Zie jij dat anders?
“Ja, absoluut. Ik gebruik hem inmiddels regelmatig voor editorials en commerciële opdrachten. Natuurlijk pak ik mijn Nikon nog steeds voor bepaalde werkzaamheden, maar ik merk dat ik steeds vaker naar de BF grijp.

Ik fotografeer vaak dezelfde scène met beide camera's en selecteer achteraf opvallend veel beelden die met de BF zijn gemaakt. Dat komt deels door de kleuren en de manier waarop de bestanden zich laten bewerken. Ik werk graag met een analoge uitstraling en maak veel gebruik van het Kodak Portra 400-profiel in Lightroom. De bestanden uit de BF sluiten daar perfect op aan.”

"Ik wil dat degene die ik fotografeer zich betrokken voelt bij het proces"

Veel, zo niet al jouw werk, draait om mensen. Hoe helpt de BF daarbij?
“Ik praat voortdurend met de mensen die ik fotografeer. Zeker kunstenaars zijn geen professionele modellen. Ze staan niet dagelijks voor een camera en voelen zich soms wat ongemakkelijk.

Ik geef daarom veel aanwijzingen en laat tussendoor altijd de beelden zien. Sommige fotografen doen dat liever niet, maar voor mij is fotografie een samenwerking. Ik wil dat degene die ik fotografeer zich betrokken voelt bij het proces.

En juist daarin is de BF heel sterk. Het scherm maakt het ontzettend gemakkelijk om direct samen naar beelden te kijken, in te zoomen en te laten zien wat ik bedoel. Ik kan zeggen: kijk, dit werkt heel mooi, misschien twee stappen dichterbij, of draai iets meer richting het licht. Dat maakt mensen zelfverzekerder en zorgt ervoor dat ze zich onderdeel voelen van het eindresultaat."

Een van de mensen met wie je inmiddels een bijzondere samenwerking hebt opgebouwd, is kunstenaar Tessa de Rijk. Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?
“Dat begon met een opdracht voor Harper's Bazaar Nederland. Zij vroegen mij om Tessa en haar atelier te fotograferen.

Na die eerste shoot vertelde Tessa mij dat ik de eerste fotograaf was die haar atelier en haarzelf precies zo had weten vast te leggen zoals zij het voor zich zag. Dat was een groot compliment.

Vanaf dat moment zijn we blijven samenwerken. Wanneer ze een nieuwe collectie maakt, ga ik naar haar atelier in Amsterdam-Noord en fotograferen we een paar uur samen. De beelden gebruikt ze onder andere voor haar eigen communicatie.”

"De manier waarop wij schoonheid ervaren en willen uitdrukken, voelt hetzelfde"

Wat maakt dat jullie zo goed bij elkaar passen?
"Ik denk dat we op een vergelijkbare manier naar schoonheid kijken.
Tessa maakt onder andere sculpturen, ik maak foto's, maar de manier waarop wij schoonheid ervaren en willen uitdrukken, voelt hetzelfde. Dat is natuurlijk iets heel persoonlijks en subjectiefs.

Wanneer ik bij haar ben, wil ik nooit alleen een portret maken. Ik wil het hele verhaal vertellen. Dit is Tessa. Dit zijn haar kunstwerken. Dit is hoe ze haar ochtend begint. Ze maakt thee, haar hond loopt rond, er hangt een bepaalde sfeer in huis. Dat hele plaatje wil ik vangen in beeld.

Toen ik haar voor het eerst fotografeerde, had ze nog een kat die gewoon op de keukentafel zat. Dat werd uiteindelijk een van mijn favoriete beelden uit die editorial. Elke keer dat ik terugkeer naar haar atelier probeer ik opnieuw een verhaal te vertellen. Hoe werkt ze? Wat inspireert haar? Wat zegt haar werk over haar kijk op de wereld? Dat probeer ik in mijn beelden zichtbaar te maken."

Het wederzijdse vertrouwen lijkt daarbij een belangrijke rol te spelen.
“Absoluut. Het voelt bijna als een relatie, gebaseerd op wederzijds respect.
Ik respecteer haar werk enorm en ik voel datzelfde respect terugkomen vanuit haar kant. Dat maakt samenwerken heel bijzonder.

Ik denk dat fotografie, zeker wanneer je kunstenaars portretteert, nooit alleen over de fotograaf mag gaan. Het moet een gedeeld proces zijn. Ik moet blij zijn met het resultaat, maar zij ook. Het is uiteindelijk haar verhaal en haar kunst die ik probeer te vertalen naar beelden.

Dat is precies waarom ik zo graag doe wat ik doe. Samenwerken met mensen zoals Tessa geeft mij energie. Je helpt elkaar om elkaars werk naar een hoger niveau te tillen. En dat is misschien wel het mooiste aspect van creativiteit."